تابلوی عیسی و یهودا

لئوناردو داوینچی موقع کشیدن تابلوی شام آخر دچار

مشکل بزرگی شد. می بایست نیکی را به شکل مسیح

و بدی را به شکل یهودای خائن تصویر کند. مدتی کار را

نیمه تمام رها کرد تا روزی در یک مرالسنم همسرایی در

کلیسا تصویر کامل مسیح را در چهره یکی از جوانان حاضر

در جمع یافت. او را به کارگاهش برد و از چهره معصومش

طرح برداشت.

3 سال گذشت تابلو تقریباً تمام بود اما لئوناردوهنوز برای 

یهودا مدل مناسبی نیافته بود. از طرفی کاردینال مسئول

کلیسا هم برای اتمام کار به او فشار می آورد.

روزی جوانی شکسته و رنجور و مست را که در جوی آبی

افتاده بود یافت. چون دیگر فرصتی نداشت او را انتخاب

کرد و دستیارانش او را که در حال مستی و بیخبری بود

به کلیسا آوردند و با زحمت سرپا نگهداشتند تا لئوناردو

خطوط بی تقوایی و گناه و خودپرستی را از صورتش

نسخه برداری کند.

اواخر کار آن جوان که مستی کمی از سرش پریده بود

چشم باز کرد و نقاشی پیش رویش را دید و با حالتی از

شگفتی و اندوه گفت: من این تابلو را قبلا دیده ام.!

داوینچی شگفتزده پرسید: کِی؟! گفت : 3 سال پیش قبل

از آنکه همه چیزم را از دست بدهم موقعی که در یک

گروه همسرایی آواز میخواندم و زندگی پر از رویایی

داشتم هنرمندی از من دعوت کرد تا مدل نقاشی چهره

عیسی شوم.....

ما چگونه هستیم؟! 

آیا در امتحانات زندگی از مقام عیسی به یهودا تنزل می کنیم؟!.... 

  This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it